Η επιβίωση δεν είναι τίποτα άλλο από τη σχέση ανθρώπου και περιβάλλοντος. Όταν χαθεί η σχέση αυτή, δεν έχουμε επιβίωση...
Έτσι υπάρχω σημαίνει σχετίζομαι με το περιβάλλον. Η αρχή δηλαδή είναι η σχέση. Μπορούμε να επέμβουμε σε αυτήν την σχέση; Η αλήθεια είναι ότι αν η επέμβαση ήταν σε μερίδες ανθρώπινες, τότε το βάρος πέφτει κομμάτι μεγάλο από την άλλη πλευρά, από το περιβάλλον, το οποίο δεν είναι μόνο η χλωρίδα και η πανίδα...αλλά τα πάντα πλην του ενός ανθρώπου (και όχι κάθε ανθρώπου...δεν έχουμε όλοι την ίδια σχέση με το περιβάλλον). Ένας λοιπόν λόγος να συνερχόμαστε σε μια κοινή προσπάθεια για να επιβληθούμε σε αυτήν την αρχή είναι ότι το περιβάλλον είναι ισχυρό! Τελικά το κόλπο έπιασε! Και πράγματι η σύνθεση δυνάμεων απέδωσε. Κάποιος στην Σαουδική Αραβία αντλεί πετρέλαιο...κάποιος άλλος θα το μεταφέρει....με πλοίο, άλλος θα το διυλίσει, άλλος θα το ελέγξει και θα το αποδεχτεί ως αρίστης ποιότητας, κάποιος θα το φέρει στη δεξαμενή της πολυκατοικίας, όπου με έναν κοινό καυστήρα θα ζεσταθούμε, αν και με επιλογή ανά διαμέρισμα (ανεξάρτητη θέρμανση). Τελικά καταφέρνουμε τόσα πολλά που μερικές φορές σκεφτόμαστε πως αν κάτι πάει στραβά, και δεν είναι άμεσα φανερό το πρόβλημα όπως τυφώνας ή τσουνάμι..τότε κάποιοι δικοί μας πάνε εναντίον μας, για δικό τους όφελος.
Εκεί λοιπόν που ήταν μόνος του αδύναμος ένας άνθρωπος...και φοβόταν το περιβάλλον, φάνηκε δυνατότερος κάνοντας κοινότητα με άλλους ανθρώπους, αλλά σε κάθε αναποδιά που δεν βρίσκει το πρόβλημα τότε βρίσκει προδότες. Το περιβάλλον φυσικά ποτέ δεν προδίδει! Η φύση θα κάνει την δουλειά της! Έτσι η επιβίωση παίζει σε δυο άξονες, στον τίμιο ή απλά φυσικό περιβάλλον, και στον άτιμο, όπου τον συνιστούν άνθρωποι που ενώ είναι μαζί δρουν για πρόσκαιρα κέρδη. Με άλλα λόγια υπάρχει κάποιος γιατί μπορεί να επιζητεί πρόσκαιρα κέρδη, ο άτιμος και να μην σκέφτεται τον συνάνθρωπο, ή μπορεί να ζει τίμια και απλά τα άτιμα άτομα δεν τον έχουν ακουμπήσει ακόμα!
Υπάρχω με τιμή η χωρίς. Η σχέση δηλαδή έχει ποιότητα και μπορεί να αλλάξει...να χάσω την τιμή μου, ή να την βρω. Η τιμή δεν θα είχε ρόλο αν δεν υπήρχε κανείς άλλος άνθρωπος παρά μόνο ένας. Τότε αυτός ο μοναδικός άνθρωπος θα ζούσε "Τίμια" δηλαδή όπως το περιβάλλον θα το επέτρεπε.
Γιατί υπάρχω; Γιατί είμαι άτιμος και δεν βρέθηκε κάποιος να με χαλάσει, ή είμαι τίμιος και δεν βρέθηκε ένας άτιμος να με χαλάσει (πρέπει να υπολογίζουμε πως δεν υπάρχει μόνο ένας αλλά υπάρχουν πολλοί), ή δεν ήρθε η ώρα μου (αυτό το καθορίζει το περιβάλλον, αλλά σπάνια..όταν την κοινότητα δεν την θεωρούμε περιβάλλον).